Puk, puk!!! Puk, puk! . Chat z Heterykonem

JMBNO

@JMBNO@



Strony Patriotyczne


Umiesz liczyć, to licz na siebie
Kategorie: Wszystkie | B-N | Cenzuro-PiS | FVD3 | Iwo | Konkurs | M_M | OJRO | P-O | PPwRM | Pstryk! | SEJM | SMS | Salon | WWW
RSS
sobota, 26 lipca 2014
WKZ
Iwo Cyprian Pogonowski Wybielanie kolaboracji Żydów z Sowietami

2014-07-26

Polska!!!
*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

Iwo Cyprian Pogonowski

http://www.pogonowski.com

Wybielanie kolaboracji Żydów z władzami sowieckimi jest uprawiane przez Jana Tomasza Grossa i Marcina Urynowicza, historyka z IPN, który ignoruje takie źródła jak raport Jana Karskiego. Karski, według opinii wyrażonej w rozmowie ze mną przez Jana Nowaka Jeziorańskiego, po opublikowaniu książki „Tajne Państwo” („Secret State”) uległ szantażowi działaczy żydowskich i. podporządkował się żydowskiemu ruchowi roszczeniowemu, charakteryzowanemu przez profesora Norman’a Finkelstein’a jako banda oszustów. Ważne jest to, co Karski pisał wcześniej na temat haniebnej i masowej kolaboracji lewicowych i oportunistycznych Żydów na terenach okupowanych przez ZSSR w 1937 roku.

Trzeba pamiętać, że Marszałek Józef Piłsudski w 1921 roku zgodził się na przyjazd ze Związku Sowieckiego ponad pół milion Żydów, którzy absolutnie nie mieli nic wspólnego z kulturą polską i gdyby oni byli na przykład we Francji kwalifikowani by byli jako bez-państwowi, podczas gdy w Polsce nadano im pełne prawa obywateli polskich. Ludzie ci w Polsce byli częścią bardzo liczebnej biedoty żydowskiej i nie mieli żadnego szacunku dla walki Polaków o przetrwanie jako naród na ziemiach piastowskich, które Hitler chciał włączyć do „1000-letniego Reichu” w imperium „od Renu do Władywostoku.”

Plan Wschodni Hitlera przewidywał ludobójstwo 51 milionów Słowian, Polaków i Ukraińców. Z końcem wojny Niemcy mieli duże zasoby gazu wyprodukowanego w tym celu. Niemcy więzili w Sachsenchausen Banderę i innych Ukraińców, którzy ogłosili niepodległość Ukrainy we Lwowie w 1941 roku. Trzeba pamiętać, że Niemcy wymordowali w komorach gazowych mniej Żydów niż zabili głodem i pragnieniem jeńców sowieckich jak to opisuje Timothy Snyder jego niedawno opublikowanej książce „Bloodlands: Europe Between Hitler i Stalin.

Tymczasem Urynowicz opowiada takie nonsensy jak to, że aby oddać właściwą skalę pomocy Żydom, Polacy powinni mieć minimum 200,000 drzewek w Yad Vaszem, gdzie jest więcej drzewek upamiętniających Polaków niż ludzi innych narodowości. Gross i jemu podobni robią karierę za pomocą oczerniania Polaków, którzy na zachodzie byli postrzegani jako bohaterskie ofiary wojny zdradzone przez aliantów a teraz mają być widziani jako zbrodniarze wojenni współwinni w dokonaniu tragedii żydowskiej w tym wymordowaniu przez Niemców około miliona dzieci żydowskich.

Żeby zrozumieć powody takiej gry jaką prowadzi Gross trzeba przypomnieć raport Agencji Reutera z Buenos Aires (w Argentynie) w piątek. 19go kwietnia 1996 (14:5017 PDT) ze zjazdu Światowego Związku Żydów gdzie wystąpił sekretarz generalny tego związku, rabin Izrael Singer i powiedział: „Ponad trzy miliony Żydów zginęło w Polsce i Polacy nie będą spadkobiercami polskich Żydów. Nigdy na to nie pozwolimy. (...) Polacy będą słyszeć od nas aż Polska ponownie będzie pokryta lodowcem. Jeżeli Polska nie zaspokoi żądań żydowskich to będzie „publicznie atakowana i upokarzana’ na forum międzynarodowym.” Właśnie na szkalowaniu Polaków za granicą bogaci się J. T. Gross. Taki stan rzeczy ułatwia też fakt, że Niemcy, mimo tego, że 88% z nich głosowało na Hitlera, skuteczne przekupili Przedsiębiorstwo Holokaustu, tak że są stale nazywani Nazistami a nie Niemcami w literaturze żydowskiej. . Ważna jest książka „Żydzi I Polacy W Czasie Drugiej Wojny Światowej” („The Jews and the Poles in World War II,” New York : Hippocrene Books, 1989) napisana przez Stefana Karbońskiego, autora urodzonego w 1901 a zmarłego w Waszyngtonie w 1989). Karboński był działaczem ruchu ludowego, prawnikiem i publicystą oraz organizatorem Polskiego Państwa Podziemnego, który przez ponad rok był Delegatem Rządu na Kraj (do końca czerwca 1945) i reprezentował PSL na Sejmie Ustawodawczym. Warto powiedzieć kilka słów o autorze na cześć, którego zasadzono drzewko w Yad Vaszem za uratowanie przez niego życia 40,000 Żydów.

Karboński na przełomie 1918 i 1919 brał on udział w obronie Lwowa. Do wojska zgłosił się w 1920 roku w czasie wojny polsko-bolszewickiej, zaś w 1921 brał udział III powstaniu śląskim. Był kawalerem Śląskiego Krzyża Waleczności i Zasługi oraz Krzyżem Virtuti Militari. W 1939 roku porucznik Korboński dostał się do niewoli sowieckiej, z której uciekł i powrócił do okupowanej przez Niemców Warszawy gdzie podjął działalność konspiracyjną w ZWZ i AK. Wraz z żoną Zofią kierowali radiostacją z codziennym narażeniem życia ścigani przez stale czynny nadzór radiowy Gestapo. Ich nadania z były retransmitowane do Polski przez rozgłośnię Świt.”

W kwietniu 1941 Korboński objął funkcję szefa Kierownictwa Walki Cywilnej i organizatora cywilnego ruchu oporu oraz kierownika działalności sądów podziemnych. Od lipca 1943 był szefem Oporu Społecznego. Po wybuchu powstania w sierpniu 1944 objął stanowisko dyrektora Departamentu Spraw Wewnętrznych. Do aresztowaniu go w czerwcu 1945 przez NKWD pełnił funkcję Delegata Rządu PR na Kraj oraz de facto obowiązki przewodniczącego Rady Jedności Narodowej. Po uwolnieniu z sowieckiego więzienia powrócił do praktyki adwokackiej i działalności w ruchu ludowym, został członkiem kierownictwa PSL największego ugrupowania politycznego opozycyjnego wobec władz komunistycznych.

W styczniu 1947 Korboński został wybrany posłem na Sejm Ustawodawczy, ale tegoż roku, po ucieczce S. Mikołajczyka, musiał uciekać do Szwecji wraz z z żoną, Zofią, a przez Szwecję do USA gdzie zaangażował się w działalność publicystyczną i pełnił funkcje przewodniczącego Polskiej Rady Jedności w Stanach Zjednoczonych oraz przewodniczącego polskiej delegacji do Zgromadzenia Europejskich Narodów Ujarzmionych, którego kilkakrotnie był przewodniczącym.

W 1973 Korboński otrzymał nagrodę Fundacji Alfreda Jurzykowskiego za swoją działalność literacką, jak wspomniałem w 1980 Instytut Yad Vashem przyznał mu Medal Sprawiedliwych w uznaniu jego zasług dla ratowania 40,000 tysięcy Żydów podczas okupacji. Był on również odznaczony Krzyżem Armii Krajowej i Medalem za Wojnę 1939–1945, Złotym Krzyżem Zasługi oraz pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego w 1995 roku. Karboński był autorem książek: „W imieniu Rzeczypospolitej” Paryż: Instytut Literacki, 1954, „W imieniu Polski Walczącej” London: B. Świderski, 1963, „Polskie Państwo Podziemne” Paryż: Instytut Literacki, 1975; „Między młotem a kowadłem” London: Gryf, 1969; „W imieniu Kremla” Paryż: Instytut Literacki, 1956; „The Jews and the Poles in World War II,” New York : Hippocrene Books, 1989. W związku z publikacją tej ostatniej książki Karboński był atakowany przez Żydów w USA, zwłaszcza na uniwersytecie Columbia jako nieprzyjemny „unattractive amator” bez podania jakiejkolwiek nieścisłości w jego książkach.

Tak, więc określanie autorów książek i atlasów historycznych jako „amatorów” jest jednym z trików podobnych jak zapytanie kogoś, kiedy ostatni raz podpisał czek bez pokrycia. Czynią to bez podawania jakichkolwiek błędów w dziełach atakowanych autorów, których Żydzi dyskredytują za pomocą perfidnie zadanego pytania. Ofiarą tego rodzaju taktyk był ś. p. Stefan Karboński, były szef władz cywilnych ruchu oporu i jego żona Zofia, bohaterka radia podziemia. Ważne jest piętnowanie wybielania kolaboracji Żydów z Sowietami, jak też lat terroru Jakuba Bermana, którego aparat policyjny po wojnie terroryzował, torturował i mordował Polaków. Wybielanie takie jest uprawiane w celu robienia kariery na rynku wydawniczym kontrolowanym przez Żydów. Jakoś nikt nie zadaje pytania ilu Polakom pomogli Żydzi, którzy byli dygnitarzami kierującymi aparatem terroru Jakuba Bermana w Polsce powojennej.

Iwo Cyprian Pogonowski
14:57, heterykon , Iwo
Link Komentarze (2) »
wtorek, 31 grudnia 2013
KKSWIII
Iwo Cyprian Pogonowski Krzysztof Kolumb Synem Władysława III?

2013-12-31 

Polska!!!
*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

Iwo Cyprian Pogonowski

http://www.pogonowski.com

Prawdopodobnie Krzysztof Kolumb Synem Władysława III. Według książki portugalskiego historyka Manuela Rosy. Kolumb był synem polskiego króla z dynastii Jagiellonów, Władysława III Warneńczyka, który po bitwie pod Warną w 1444 roku wycofał się na zachód i dosiadł na wyspie Malcie gdzie ożenił się z miejscową arystokratką. Pierwszym drużbą przy ich ślubie był król Portugalii. Solidarni katoliccy władcy skutecznie chronili króla Polski i Węgier przed skrytobójczym zamachem muzułmańskim.

Manuel Rosa, obecnie historyk z Duke University (Karolina Północna), poświęcił 20 lat na badanie życiorysu Krzysztofa Kolumba. We właśnie opublikowanej po polsku książce "Kolumb. Historia nieznana" stawia tezę, że odkrywca Ameryki był synem Władysława Warneńczyka, króla Polski i Węgier, którego zwłok nie znaleziono na pobojowisku w 1444 roku w bitwie z Turkami pod Warną.

Żoną Władysława III była arystokratka - Filipą Moniz de Perestrelo, Szybko też dostał się do najbliższego otoczenia króla Portugalii Jana II. Tak więc sam Kolumb był człowiekiem od dawna znanym na dworze portugalskim, miał szlacheckie pochodzenie i był od dziecka gruntownie kształcony..

Kolumb używał nazwiska Colon, a nazwisko Columbus jest błędem jednego z włoskich biskupów w jego liści ogłaszającym odkrycie nowego lądu. Błąd ten bardzo szybko się upowszechnił, a sam Kolumb nigdy go nie próbował sprostować.

Pochodzenie od polskiego króla wyjaśnia dlaczego i sam Kolumb i jego syn, utrzymywali swoje pochodzenie w tajemnicy - chronili w ten sposób tożsamość Władysława III. O polskim pochodzeniu Kolumba świadczy jego wygląd. Był on rudawym szatynem, niebieskooki i miał orli nos - tak jak Warneńczyk.

Zwłok polskiego monarchy nigdy na pobojowisku nie odnaleziono, Król miał 6 palców u jednej ze stóp. Jeden z przekazów podaje, że polski król, ledwie uszedłszy z życiem z bitwy, postanowił odsunąć się od świata i osiadł na Maderze, jako Henrique Alemao.

Około 1450 roku dwaj polscy franciszkanie byli wysłani, aby sprawdzić te pogłoski. Przysięgali oni później na Biblię, że spotkali na Maderze prawdziwego Władysława III. Próbowali go oni nakłonić do powrotu do Polski, ale bezskutecznie, Władysław nie chciał być królem. Natomiast potwierdzenie informacji, że Warneńczyk przeżył bitwę i przebywa w Portugalii odnalazł polski badacz Leopold Kielanowski w archiwum zakonu krzyżackiego. W XVI wieku potomkowie Henrique Alemao udowodnili na dworze hiszpańskim, że pochodzą z rodu polskich królów.

Trzeba zauważyć że w pewnym okresie życia Kolumb zamieszkał na Maderze, dokładnie tam, gdzie znajdował się pałac tajemniczego rycerza. Tam Kolumb przebywał przez 15 lat przed swoimi odkryciami, i kontaktował się swobodnie z królem Portugalii. Opatrywał też swoje listy monogramem, na którym widać literę S. Wiadomo, że syn Henrique Alemao miał na imię Segismundo czyli Zygmunt, imię to przewija się wśród Jagiellonów. Ostatecznych dowodów mogłoby dostarczyć badania porównawcze DNA.

Warneńczyk ukrywając się na Maderze, musiałby bardzo dbać o swoją anonimowość gdy rozmaite siły w Europie mogły chcieć grać jego osobą i jego prawem do tronu. Trzeba pamiętać że jednocześnie Turcy chwalili się że jakoby przechowują jego głowę w miodzie. Tak więc zrozumiałe jest, że Warneńczyk ukrywając się na Maderze, musiałby bardzo dbać o swoją anonimowość. Natomiast fakt polskiego pochodzenia Kolumba podkreśla znaczenie Polski w czasie jej Złotego Wieku.

Iwo Cyprian Pogonowski
23:44, heterykon , Iwo
Link Dodaj komentarz »
niedziela, 22 grudnia 2013
SuCh
Iwo Cyprian Pogonowski Sukces Chin

2013-12-22

Polska!!!
*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

Iwo Cyprian Pogonowski

http://www.pogonowski.com

Chińczycy na księżycu i sukces chińskiej obrony przeciw-lotniczej


Chiński statek kosmiczny wylądował na księżycu, jak to podała chińska agencja informacyjna Xinhua. To jest pierwsze tego typu lądowanie od 1976 roku. Tak więc Chińska Republika Ludowa powtórzyła wyczyn Stanów Zjednoczonych i byłego Związku Radzieckiego. W USA z ulgą odnotowano ten pokojowy wyczyn Chińczyków, którzy niedawno wykoleili serię super - lotniskowców USA typu Gerard Ford za pomocą nowych pocisków rakietowych stawianych w zenicie lotniskowca zdolnych do atakowania go lotem pionowym prosto w dół z napędem siły motorów oraz grawitacji.

Mimo tego USS Gerald R. Ford – jest nadal budowanym obecnie amerykańskim lotniskowcem, który miał być pierwszym egzemplarzem nowej klasy atomowych okrętów. Lotniskowce klasy Ford miały zastąpić eksploatowane obecnie jednostki klasy Nimitz. Jak dotąd planowana data wodowania nowego okrętu to 2015r. Do 2040r. miało powstać 10 takich lotniskowców, ale nowy chiński system obrony zupełnie skompromitował ten projekt i ograniczył go do tylko jednego super lotniskowca.

Jak wyżej wspomniałem, Chińska sonda Chang'e-3 wylądowała w sobotę na Księżycu jak to powiadomiła państwowa agencja Xinhua. Jest to pierwsze miękkie lądowanie na Księżycu od prawie czterech dekad. W czasie lądowania, po kilkunastominutowej przerwie w łączności - do centrum sterowania lotów dotarła informacja o wylądowaniu sondy. Cały proces lądowania trwał tylko 12 minut.

Sonda wyposażona jest w zdalnie sterowany pojazd księżycowy o nazwie "Jaspisowy królik". Ma on w niedzielę wieczorem rozpocząć na Księżycu prace, które potrwają co najmniej trzy miesiące. Poruszający się na sześciu kołach pojazd przystosowany jest do pokonywania trudnych przeszkód terenowych. Natomiast jego nazwa pochodzi z mitologii chińskiej, według której "jaspisowe króliki" żyją na powierzchni Srebrnego Globu i towarzyszą chińskiej bogini Księżyca Chang'e.

Wracając do niepowodzenia lotniskowca amerykańskiego serii USS Gerald R. Ford trzeba wspomnieć, iż miała ona zastąpić starszą generację lotniskowców, która była oparta o projekty z lat 60. XX w. i zbliżyła się ona wówczas do granicy możliwej modernizacji. Według agencji internetowej „serwis militarium.net,” problem wówczas stanowiła wydajność elektrowni obciążonej poborem mocy przez elektroniczny sprzęt nowej generacji.

Jak wiadomo starsza generacja lotniskowców, była oparta o projekty z lat 60. XX w. zbliżyła się ona wówczas do granicy możliwej modernizacji. Według agencji internetowej serwis militarium.net, problem stanowiła wydajność elektrowni obciążonej poborem mocy przez elektroniczny sprzęt nowej generacji.

Iwo Cyprian Pogonowski
01:44, heterykon , Iwo
Link Dodaj komentarz »
wtorek, 12 listopada 2013
SLNZ
Iwo Cyprian 

Pogonowski Ślady Lechitów na Zachodzie

2013-11-12

Polska!!!
*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

Iwo Cyprian Pogonowski

http://www.pogonowski.com

Ślady Słowian na Zachodzie znajdują się nie tylko w nazewnictwie miast sięgającym do Morza Północnego, ale również w konceptach politycznych zawartych w Deklaracji Niepodległości Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej i innych państw. W czasie jednoczenia Niemiec Wschodnich i Zachodnich demonstranci neo-naziści używali niefortunnego i zupełnie mylnego sloganu:

„Danzig, Breslau und Stettin sind so Deutsch wie Berlin”

“Gdańsk, Wrocław i Szczecin są tak samo niemieckie jak Berlin.”

Trzeba zauważyć, że w wersji Wieletów i Obodrytów Berlin nazywał się Bralin i służył jako rynek niewolników ludzi branych do niewoli, przeważnie Niemców starających się podbić ziemie słowiańskie. Pamiętam jak jeszcze w czasie wojny południowy Berlin nazywał się „Nowa Wies.”

W czasach reformacji polskich pacyfistów Anty-Trynitarianów nazywano „Arianami.” Ludzie ci nosili drewniane szable i nie stawiali się do pospolitego ruszenia zwoływanego do obrony kraju. W rezultacie zostali skazani na banicję i wielu z nich przeniosło się do Amsterdamu do Holandii gdzie założyli słynną instytucję znaną jako „Bibliotheca Fratrum Polonorum,” Mieli duży wpływ na takich filozofów jak Spinowa oraz John Locke, pod którego wpływem była napisana amerykańska Deklaracja Niepodległości. Locke był z zawodu inżynierem budowlanym, który na marginesach książek wydawanych przez Braci Polskich, czyli Arian, spisywał własne wnioski filozoficzne. Przyjął on pojęcie tolerancji zainicjowane przez polskich Arian.

Tadeusz Kościuszko służył generałowi Waszyngtonowi mierniczemu z zawodu, jako główny inżynier wojskowy, który stworzył plan decydującej bitwy rozegranej pod Saratogą, dzięki której Francja przystąpiła do wojny przeciwko Anglii co zadecydowało o klęsce sił angielskich i niepodległości Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Na polach głównych bitew ilość poległych Francuzów była znacznie większa niż ilość poległych Amerykanów. Trzeba zauważyć że usunięto w USA z gimnazjalnych podręczników historii nazwiska generałów polskich Tadeusza Kościuszki i Kazimierza Pułaskiego, twórcy kawalerii amerykańskiej, poległego w bitwie pod Saganah w stanie Georgia. Stało się to dzięki zdradzie Amerykanina nazwiskiem Curry, który plany bitwy stworzone przez generałów Puławskiego i Giscard D’esting. Plany to stały się podstawą stworzenia przez Anglików śmiertelnej zasadzki.

Należy wspomnieć że zastrzeżenie w Konstytucji Amerykańskiej że prezydentem USA może być tylko urodzony Amerykanin prawdopodobnie zostało uformowane po fatalnych skutkach w Polsce gdzie prawo pozwalało cudzoziemcom kandydować w wyborach na głowę państwa i szefa władzy wykonawczej. Niestety wniosek kanclerza Jana Zamoyskiego w tej sprawie nie został przyjęty przez Seym – miało to fatalne skutki i przyczyniło się do katastrofy, jakimi były rozbiory Polski i strata niepodległości Polski na ponad sto lat.

Iwo Cyprian Pogonowski
14:26, heterykon , Iwo
Link Dodaj komentarz »
piątek, 07 czerwca 2013
HIKH
Iwo Cyprian Pogonowski Hindenburg i „Kariera” Hitlera

2013-06-07

Polska!!!
*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

Iwo Cyprian Pogonowski

http://www.pogonowski.com

W rocznicę katastrofy sterowca Hindenburga jest dobrą okazją do opisania kariery Hitlera i wpływu na nią prezydenta Hindenburga na którego cześć nazwano słynny sterowiec. Tak, więc Adolf Hiter, nieuk z bardzo przeciętnym talentem malarskim, wiedział, że natura obdarzyła go tak zwaną przez niego „muzykalnością,” którym to słowem określał on swoje niezwykłe zdolności demagogiczne i wyczuwanie nastroju ludzi, do których przemawiał. Jego bardzo pośledni talent artystyczny, pozwalał mu stwarzać wizje gotowe do przekazania na płótno, ale jednocześnie nie możliwe do urzeczywistnienia w życiu.

Tragedią Europy i hańbą Niemiec jest, że takiemu człowiekowi Niemcy dali władzę w zupełnie legalny sposób, w ramach paragrafu 48 Konstytucji Republiki Weimarskiej, według którego kanclerz za zgodą prezydenta może otrzymać władzę dyktatora, w wypadku chaosu politycznego i utraty kontroli policyjnej nad ludnością. Adolf Hitler, obywatel austriacki podstępnie załatwił sobie obywatelstwo niemieckie dopiero 25go lutego 1932 roku i mógł wystąpić w wyborach przeciwko 84ro letniemu prezydentowi Hindenburgowi, 10go kwietnia, 1932 roku.

Prezydent Paul Ludwig Hans Anton von Benektendorf und von Hindenburg był urodzony w Poznaniu w 1847 roku. Po latach kariery wojskowej przeszedł na emeryturę w 1913 roku, ale w rok później, kiedy Niemcy zaczęły wojnę przeciwko Rosji, musiał wrócić do służby czynnej w 1914 roku. Wkrótce Hindenburg wygrał bitwę przeciwko Rosjanom pod Tannenbergiem między 17tym sierpnia i 2gim września 1914 roku, niedaleko pola klęski Krzyżaków w 1410 roku pod Grunwaldem na terenie Prus Wschodnich.

Bitwa ta miała być decydującym momentem w wojnie przeciwko Rosji, według planu generała Schliefen’a, który zakładał szybkie zwycięstwo we Francji i powolny podbój Rosji, żeby uczynić z Rosji kolonię niemieckiego imperium kolonialnego, na wzór podboju Indii przez Anglików. Niemiecka megalomania spowodowała przeoczenie takich trudności jak brak wystarczającej ilości żołnierza w wojnie na dwa fronty, oraz fakt, że inna była szerokość rosyjskich torów kolejowych, niż w zachodniej Europie. Z tego powodu Niemcy mogli szybko przerzucać wojska nie dalej jak tylko do rosyjskiej granicy.

Po klęsce Niemiec w Pierwszej Wojnie Światowej Hindenburg ponownie przeszedł na emeryturę w 1919 roku i w 1925 roku został wybrany prezydentem Niemiec, a w 1932 roku poczuwał się do obowiązku przyjąć siedmioletnią kadencję prezydencką, w czasie której miał on proklamować się regentem, pod warunkiem, że Kaizer Wilhelm II Hohenzollern zostanie przywrócony do władzy. W dniu 10go kwietnia Hindenburg otrzymał 53% głosów, a Hitler otrzymał 36.8% głosów. Tymczasem w Niemczech szerzyła się destabilizacja wśród walk komunistów z nazistami, oraz intryg politycznych pro-nazistowskiego generała Kurt’a von Schliechter’a, który został kanclerzem na 57 dni, między 2gim grudniem, 1932 i jego rezygnacją 28go stycznia, 1933 roku, po nie udanych zabiegach uzyskania władzy dyktatorskiej z artykułu 48go konstytucji.

Adolf Hitler stał się praktycznie jedynym kandydatem na kanclerza w Niemczech pogrążonych w anarchii, chwilowo przypominającej dzisiejszy Irak. Wobec szerzącej się anarchii w Niemczech, 86cio letni schorowany prezydent Hindenburg uległ. Nie tylko zgodził się nominować Hitlera kanclerzem, (głównie dzięki rozgrywkom generała Schleicher’a) ale również dał Hitlerowi władzę dyktatorską według paragrafu 48go konstytucji.

Po śmierci prezydenta Hindenburga 2go sierpnia, 1934 roku, w dwa tygodnie później, Hitler przeprowadził plebiscyt w Niemczech, 19go sierpnia, 1934 roku. Hitler wygrał plebiscyt większością 88%, i wtedy zawiesił stanowisko prezydenta i ogłosił się „Fuererem” jako głowa państwa. Stało się to mimo tego, że jeszcze w 1929 roku naziści mieli w wyborach tylko 800,000 głosów, ale już we wrześniu 1930 roku zdobyli oni 6.4 miliona głosów przeciwko 8.4 miliona głosów oddanych wówczas na socjalistów.

Wobec nadchodzącej rocznicy wrześniowej warto przypomnieć jak Polacy wykoleili hitlerowską wersję wielkiego niemieckiego imperium kolonialnego opartego o podbój Rosji, za pomocą sił tak zwanego Paktu Anty-Kominternowskiego. W dniu 5go sierpnia 1935 Hitler zadeklarował, że dobre stosunki polsko-niemieckie są jednym z jego priorytetów i zaproponował Polsce pakt przeciwko Rosji, włącznie ze współpracą wojskową. Nieudane usiłowania Hitlera uzyskania poparcia Polski opisał polski ambasador w Berlinie, Jozef Lipski („Dyplomat in Berlin, 1933-1939”).

Hitler zawarł z Japonią Pakt Anty-Kominternowski 25 listopada, 1936 roku i konsultował się z generałem japońskim Sawadą, jak wciągnąć do tego paktu Polskę w dniu 13go sierpnia, 1937. W akcji tej pomagał Hermann Goering, pod pozorem wycieczek do Polski, niby na polowanie w Białowieży. W dniu 6 listopada, 1937, Włochy przystąpiły do Paktu Anty-Kominternowskiego i również zaczęły napierać na przystąpienie Polski.

Hitler miał nadzieję zebrania dokonania ataku na Sowiety 600 dywizji, w tym 220 niemieckich, 200 japońskich, 100 polskich (po poborze trzech i pól miliona Polaków) i 80 innych członków paktu anty-kominternowskiego. Czerwona armia była osłabiona czystkami Stalina i utratą około 45,000 najbardziej doświadczonych oficerów; jej stan faktyczny ograniczał się w 1939 roku do 170 dywizji, każda z nich liczebnie mniejsza niż dywizje niemieckie.

Polacy rozumieli, że wszelkie zbliżenie się Polski z Hitlerem lub Stalinem oznaczałoby stratę niepodległości i wręcz groziłoby utratą państwowości. Rząd polski czekał na wiadomości z pola bitew japońsko-rosyjskich. Było jasne, że negatywna odpowiedź Polski na zaproszenie do Paktu Anty-Kominternowskiego, powinna nastąpić po rozwinięciu się ciężkich walk Sowietów przeciwko Japończykom żeby utrudnić Hitlerowi porozumienie się z Rosją przeciwko Polsce. Armia niemiecka nie mogła przebijać się przez Polskę, do walki z Rosją bez poniesienia ciężkich strat, natomiast porozumienie się Niemiec z Rosją, w czasie walk rosyjsko-japońskich, oznaczałoby zdradę Japonii przez Hitlera i stratę udziału 200 dywizji Japońskich w walce przeciwko Rosji, co razem z nie uzyskaniem 100 polskich dywizji stawiało Niemcy wobec braku żołnierzy już na początku wojny, którą Hitler starał się rozpętać.

W 1938 roku, w czasie kryzysu czeskiego, kilkakrotnie Hitler napierał na otrzymanie odpowiedzi i 24go października, 1938 roku, zaoferował „ogólne załatwienie” polsko-niemieckich problemów w ramach Paktu Anty-Kominterniowskiego. W dniu 26 stycznia, 1939 roku, w Warszawie, Joachim von Ribbentrop otrzymał negatywną odpowiedź i Niemcy zaczęły przygotowywać atak na Polskę.

W dniu 31go marca, 1939 roku Polska wymieniła z W. Brytanią i Francją protokóły o wspólnej obronie przeciwko Niemcom, a Hitler podpisał 11go kwietnia plan nazwany „Fall Weiss” w celu ataku na Polskę we wrześniu 1939 roku.

Polacy podarowali, bez jakiejkolwiek zapłaty, Anglikom i Francuzom rozwiązanie niemieckiego szyfru Enigma, 25go lipca 1939, o czym Amerykanin, specjalista od szyfrów, David A. Hatch powiedział: „Złamanie przez Polskę szyfru Enigmy było jednym z kamieni węgielnych zwycięstwa Aliantów nad Niemcami.”

Hitler w rozmowie z Jacob’em Burkhardt’em, komisarzem Ligi Narodów, powiedział 11go sierpnia, 1939 roku: „Wszystko co czynię jest skierowane przeciwko Rosji, jeżeli Zachód jest za głupi i ślepy, żeby tego nie zrozumieć, to ja będę zmuszony zawrzeć układ z Rosją, pokonać Zachód i wtedy, po klęsce Zachodu, zaatakować Związek Sowiecki wszystkimi moimi siłami. Ja potrzebuję Ukrainy, żeby nie można było pokonać mnie głodem, tak jak to się stało w poprzedniej wojnie.” (Roy Dennan, „Missed Chances” Indigo, London 1997, str.65).

W czasie bitwy japońsko-sowieckiej w Mandżurii nad rzeką Kalką, 20 do 25 sierpnia, 1939 roku, w której zginęło około 25,000 Japończyków i 10,000 żołnierzy sowieckich, Japonia dowiedziała się o pakcie niemiecko-sowieckim z 23go sierpnia, 1939 roku i oficjalnie oprotestowała ten pakt w Berlinie. Japończycy uznali Hitlera za zdrajcę, któremu nigdy nie można zaufać, ale którego można użyć do japońskich celów przeciwko USA.

W przeddzień paktu ze Stalinem, Hitler nakazał swoim generałom, żeby ich wojska masowo mordowały Polaków. Na niemieckich skrzyniach amunicyjnych stemplowano słowa „nicht schparen” czyli nie oszczędzać. Według inwentarzy niemieckich, Niemcy we wrześniu w Polsce użyli dwa i pół razy więcej kul i szrapneli oraz bomb lotniczych niż rok później we Francji.

Według inwentarzy niemieckich, Niemcy we wrześniu w Polsce użyli dwa i pół razy więcej kul i szrapneli oraz bomb lotniczych niż rok później uczynili to przeciwko Francuzom i Anglikom. Był to początek zemsty Htlera dokonanej na Polsce, za wykolejenie jego planów podboju Rosji, bez wojny na zachodnim froncie Niemiec.

We wrześniu 1939 armia polska zniszczyła jedną trzecią niemieckich wozów pancernych i jedną czwartą samolotów atakujących ją. W dniu 16go września, 1939, weszło w życie zawieszenie broni na froncie sowiecko-japońskim i 17go września Armia Czerwona zaatakowała Polskę, w czasie toczących się ponad dwudziestu bitew między siłami polskim i niemieckimi.

Wcześniej, kiedy 70% sił niemieckich było zaangażowanych w Polsce, Francja miała okazję zaatakować teren niemiecki mając przewagę liczebną w czołgach. Natomiast Japonia po zawarciu zawieszenia broni już więcej nie walczyła przeciwko Sowietom, ale robiła Hitlerowi nadzieję, że w 1941 roku zwiąże armię syberyjską, tak, że w cztery dni po japońskim ataku na Pearl Harbor 7go grudnia, 1941 roku, Hitler popełnił ciężki błąd i wypowiedział wojnę przeciwko USA.

Szpieg sowiecki w Tokio, Ryszard Sorge, wcześniej powiadomił Moskwę o decyzji japońskiej nie interweniowania zbrojnego przeciwko armii syberyjskiej, tak, że Sowiety już 3go grudnia 1941 roku, dokonały zwycięskiego ataku 100,000 żołnierzy, 300 tanków i 2000 armat, na niemiecką armię „środkową” pod Moskwą. (Stephen Badsey „World War II Battle Plans,” 2000, str. 98).

Trzeba pamiętać, że rozkaz Hitlera zamknięcia getta w Warszawie z końcem listopada 1940 roku zbiegał się z datą zaniechania w Berlinie planu Hitlera deportacji Żydów z Europy na Madagaskar. Plan ten był powzięty przez Hitlera w czasie euforii zwycięstwem nad Francją i jego przekonania, że W. Brytania podda się pod bombardowaniami z powietrza w bitwie i Anglię, w której to bitwie ważną rolę odegrali lotnicy polscy.

Wówczas w euforii Hitler nakazał Eichmann’owi przygotować szczegółowe plany stworzenia dla Żydów „super getta” na wyspie Madagaskar za pomocą floty francuskiej i angielskiej ładowanej w portach we Włoszech. Plan ten Hitler osobiście uzgodnił z Mussolinim. Jest to jeden z wielu przykładów zwariowanych wizji Hitlera i jednocześnie dowód, że wówczas nie miał on planów ludobójstwa Żydów i że takie plany powstały w rezultacie klęski poniesionej przez Niemców pod Moskwą, prawie w dwa lata po rozpoczęciu wojny i jednoczesnej utracie wartości Żydów jako zakładników w stosunkach Niemiec z USA. Hitler przekonał się wówczas, że grozi mu klęska i 20 stycznia 1942, w Wannsee pod Berlinem, ogłosił plany „ostatecznego rozwiązanie sprawy żydowskiej.” Uczynił to jakoby żeby upewnić się, że na wypadek klęski w wojnie, Niemcy nie będą najechane przez „hordy Żydów Wschodnich.” Trzeba pamiętać, że do tego momentu, począwszy od września 1939, polska inteligencja i w ogóle Polacy, byli głównymi ofiarami masowych mordów niemieckich.

Gdyby Polacy pozwolili na przemarsz wojsk niemieckich i zgodzili się na zastosowanie do Polski polityki „Lebensraumu,” wówczas Hitler walcząc tylko na froncie wschodnim mógł pokonać Sowiety walczące na dwu frontach przeciwko Niemcom i Japonii. Chciał on zdobyć pola ropy naftowej i gazu ziemnego w południowej Rosji i na Bliskim Wschodzie, jako atut w zdobyciu hegemonii nad światem przez wielkie kolonialne imperium niemieckie tym razem stworzone w wersji hitlerowskiej. Zemsta Hitlera uczyniła w Polsce największe szkody, w porównaniu ze wszystkimi państwami europejskimi na zachód od Polski. Już w lutym 1940 roku był opublikowany plan zniszczenia Warszawy, przygotowany przez zespól urbanistyczny Sigfried’a Pabst’a na rozkaz Hitlera. Plan Pabst’a Niemcy wprowadzili w życie w czasie Powstania Warszawskiego, podczas naumyślnego zatrzymania frontu sowieckiego i w rok po zdradzie Polski przez USA i W. Brytanię w stolicy Iranu 1943 roku.

Zdrada Polski przez USA i W. Brytanię miała miejsce w czasie spotkania prezydenta USA, F. Delano Roosevelt’a i premiera W. Brytanii Winston’a Churchill’a ze Stalinem w Teheranie. Spotkanie to przygotował pro-sowiecko nastawiony Averell Harriman, przezywany „Krokodylem,” dyrektor kolosalnej pomocy wojennej USA dla Sowietów. Harriman, późniejszy ambasador USA w Moskwie, był ożeniony z Żydówką oraz był współwłaścicielem bardzo nieżyczliwej Polsce firmy Silesian-American. Kariera Hitlera skończyła się wraz z klęską Niemiec. Jego samobójstwo w bunkrze miało miejsce w Berlinie atakowanym przez Armię Czerwoną i Pierwszą Armię Polską, zwerbowaną przez Związek Sowiecki. Polska decyzja odmówienia przystąpienia do Paktu Anty-Kominternowskiego dopiero w styczniu 1939 i przyjęcie bitwy obronnej we wrześniu 1939 roku, zadecydowała o przebiegu historii świata, w stopniu znacznie większym, niż z tego obecnie zdaje sobie sprawę większość ludzi.
Notatka:

Niemiecki feldmarszałek i polityk, prezydent Niemiec w latach 1925–1934 nazywał się Paul von Hindenburg, który urodził się 2 X 1847r. w Poznaniu a zmarł jako prezydent Niemiec. Utorował on Hitlerowi drogę do władzy a po jego śmierci Adolf Hitler został na miejsce prezydenta Hindenberga wybrany prezydentem. Stało się to w wolnych wyborach przewagą 88% głosujących obywateli niemieckich. Można przypomnieć, że symbolicznie 75 lat temu, w maju 1937 roku, sterowiec Hindenburg spłonął na lotnisku koło Nowego Jorku. Zginęło 35 osób. Tak skończyła się kariera latających cygar, czyli zeppelinów lub sterowców. Hindenburg miał długość 245 m, i średnicę 41 m, zawierał 200 tys. m³ wodoru w 16 zbiornikach. Napędzały go cztery silniki diesla o mocy 1200 KM każdy. Osiągał prędkość maksymalną 135 km/h według Wikipedii.

Sterowiec Hindenburg był zdolny przewozić 72 pasażerów (50 w rejsie transatlantyckim) oraz 61 osób załogi. Z powodów aerodynamicznych pomieszczenia załogi znajdowały się wewnątrz sterowca, a nie w gondoli pod sterowcem. Hindenburg był przystosowany konstrukcyjnie do wypełnienia helem, ale z powodu embargo narzuconego przez USA (podówczas jedynego producenta helu na świecie) sterowiec został przerobiony na użycie wodoru. Żeby zapobiec zapaleniu gazu, poszycie sterowca było wykonane z materiału, który zapobiegał wyładowaniom elektrycznym. Na pokładzie sterowca znajdowała się również palarnia; pomieszczenie to było utrzymywane pod ciśnieniem, żeby zapobiec dostaniu się doń palnego gazu.

Sterowiec Hindenburg swój żywot zakończył 6 maja 1937 roku, kiedy to miał lądować w amerykańskim Lakehurst po trzydniowym locie przez Atlantyk. Sterowiec spłonął podczas cumowania na lotnisku w stanie New Jersey. Zginęło 13 pasażerów i 22 członków załogi oraz główny członek załogi naziemnej, kapitan Ernst Lehmann. Sterowiec wystartował z Frankfurtu z 97 osobami na pokładzie (36 pasażerów i 61 osób załogi). Kapitan sterowca Max Pruss, który przeżył katastrofę, uważał, że do pożaru doszło w wyniku wystrzelenia pocisku zapalającego z karabinu snajperskiego. Nigdy tego jednak nie udowodniono.

Najnowsza teoria twierdzi, że przyczyną iskry, która zapoczątkowała pożar sterowca, była elektryczność statyczna... Zaczęło się na górze sterowca. Płomienie szybko dostały się do wnętrza sterowca, co spowodowało eksplozję mieszanki gazów według opinii ekspertów. Według nowej teorii ładunek elektryczny zgromadził się na poszyciu maszyny w wyniku tarcia powietrza. Dodatkowo został on spotęgowany podczas burzy, przez którą przelatywał Hindenburg. Gdy maszyna lądowała, między naelektryzowanymi a nie-naelektryzowanymi płatami poszycia przeskoczyła iskra, która zapoczątkowała pożar łatwopalnej powłoki, zawierającej azotan celulozy i pył aluminiowy.

Iwo Cyprian Pogonowski
23:51, heterykon , Iwo
Link Dodaj komentarz »
niedziela, 02 czerwca 2013
STiB
Iwo Cyprian Pogonowski Statki "Titanic" i "Britannic"

2013-06-02

Polska!!!
*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

Iwo Cyprian Pogonowski

http://www.pogonowski.com

Titanic był jednym z trzech liniowców brytyjskich klasy Olympic. Miał dwie siostrzane jednostki: Olympic i Gigantic. Nazwa Gigantic została po katastrofie Titanic zmieniona na mniej pretensjonalną nazwę " Britannic." Ostatnio ustalono bardzo ważną różnicę w budowie tych jakoby bliźniaczych liniowców. Różnica polegała na poprawieniu szczeliny do kontrolowania skutków zmian temperatury w taki sposób, żeby szczelina ta nie była powodem do propagowania pęknięć jak to się stało w czasie katastrofy statku Titanic. Przyjęcie zaokrąglonych a nie kwadratowych okien w kadłubach samolotów zostało ustalone z tej samej przyczyny. Poprawka ta była zrobiona potajemnie, żeby uniknąć procesów o szkody spowodowane zatonięciem pasażerskiego statku Titanic.

Koncepcja budowy tej serii statków powstała, według Wikipedii' wiosną 1907 roku podczas spotkania towarzyskiego Bruce Ismaya, dyrektora kompanii żeglugowej White Star Line i lorda Williama Jamesa Pirrie, prezesa rady nadzorczej stoczni Harland and Wolff w Belfaście w Irlandii. Każdy z planowanych trzech statków miał mieć wyporność ok. 45 tys. BRT. Ich silniki miały pozwolić na rozwinięcie prędkości 24 węzłów (44,4 km/h). Miały one być nieco wolniejsze od konkurencyjnych liniowców Cunarda. Statki te nadrabiały rozmiarami i luksusowym wyposażeniem. Szczegółowe koncepcje budowy nowych liniowców zaprojektowali architekci Alexander Carlisle, Thomas Andrews i Edward Wilding.

Lukratywny przewóz uchodźców z Europy do Ameryki przyczynił się do tego, że priorytetem dla budowniczych było zbudowanie statku znacznie przewyższającego konstrukcje konkurencji. Pogodzono się z brakiem możliwości dotrzymania pola w dziedzinie prędkości i tym samym zdobycia Błękitnej Wstęgi Atlantyku. W tym czasie konkurencyjna linia Cunard miała dwa najbardziej luksusowe, a przy tym i najszybsze statki świata - Lusitanię i Mauretanię. Jednostki White Star Line miały być jednak dłuższe o ok. 100 stóp (30,5 m) od statków konkurencji i oferować luksus, jakiego na północnym Atlantyku nikt dotąd nie widział.

HMHS Britannic (po angielsku: His Majesty Hospital Ship, wcześniej nazywany RMS Gigantic) był brytyjskim parowym statkiem pasażerskim, jednym z trzech transatlantyków typu Olympic, do którego należały także "Titanic" i "Olympic". Britannic zatonął na Morzu Śródziemnym 21 listopada 1916.

RMS "Gigantic" został zamówiony w 1909 przez armatora White Star Line w stoczni Harlad and Wolff w Belfaście w Irlandii Północnej. Po katastrofie "Titanica" w 1912 roku wybrano mniej pretensjonalną nazwę "Britannic". Kadłub statku został wodowany 26 lutego 1914. Po wybuchu I wojny światowej niegotowy jeszcze "Britannic" oraz "Olympic." Obydwa zostały zarekwirowane na potrzeby wojska.

Statek Britannic przekształcono w statek szpitalny. Przez okres 3 miesięcy kursował on na trasie Anglia-Irlandia-Francja w czasie oczekiwania na dostosowanie go do potrzeb wojskowych. Oficjalnie uważa się, że statek "Britannic" nigdy nie przewoził pasażerów cywilnych. W czasie I Wojny Światowej "Britannic" i "Aquitania" były głównie wykorzystywane do ewakuacji z Mudros do Anglii.

Po zatonięciu statku Titanic w wyniku badań przez komisję Kongresu zmieniono nie tylko kształt szczeliny do kontrolowania skutków zmian temperatury w taki sposób żeby szczelina ta nie była powodem do propagowania pęknięć. W Britannic również zastosowano dwuwarstwową płytę zewnętrzną wzdłuż motorów i kotłowni oraz dodano duży dźwig i sześć łodzi ratunkowych z każdej strony. Dźwig umożliwiał wodowanie łodzi ratunkowych nawet przy znacznym pochyleniu się statku na bok. Podobne urządzenia zainstalowano w statku Olimpic, tak, że każdy z tych statków miał 49 łodzi ratunkowych.

Po katastrofalnej klęsce Brytyjczyków w Dardanelach pod Gallipoli statek Britannic został pomalowany na biało i przebudowany na okręt szpitalny. W dniu 17 listopada 1916 roku statek ten zawinął do Neapolu w celu zaopatrzenia w paliwo. Rankiem, dniu 21 listopada 1916 roku Britannic najechał na minę podwodną. W czasie tonięcia statku Brytnnic straciło życie 30 ludzi, podczas gdy pozostałych 1,039 zostało uratowanych.

Iwo Cyprian Pogonowski
17:42, heterykon , Iwo
Link Dodaj komentarz »
środa, 29 maja 2013
TFPEPM
Iwo Cyprian Pogonowski Trzy Fale Podboju Europy Przez Muzułmanów

2013-05-29

Polska!!!
*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

Iwo Cyprian Pogonowski

http://www.pogonowski.com

Pierwszej próby podboju Europy przez Muzułmanów dokonali Saraceni czyli Maurowie z Hiszpanii, którzy zostali powstrzymani we Francji dzięki zwycięstwu Karola Młota (Martela) nad Saracenami w bitwie pod Poitiers (Tours) w dniu 25 października 732 roku przeciwko armii arabskiej dowodzonej przez Abdula Rahmana. Drugiej próby podboju Europy przez Muzułmanów dokonali na Bałkanach Turcy Ottomańscy, którzy zostali powstrzymani w Austrii dzięki zwycięstwom Króla Jana III Sobieskiego, w dniu 18 września 1683 roku pod Wiedniem i dwóch bitwach pod Parkanami.

Wówczas po wiktorii wiedeńskiej z 18 września wojska sprzymierzonych ruszyły w kierunku Strzyhomia nad Dunajem, do którego dojścia bronił silnie umocniony fort Parkany. Pomimo klęski pod Wiedniem Kara Mustafa znów stanowił zagrożenie - miejsce Ibrahima paszy zajął Kara Mehmed. Korpus Mehmeda zabezpieczył Strzyhom i Nowe Zamki, sam Mustafa zaś cofnął się do Belgradu w celu zorganizowania nowej armii. Tymczasem, licząca 32 000 żołnierzy armia polsko-cesarska, dowodzona przez Króla Jana III Sobieskiego, maszerowała lewym brzegiem Dunaju na Esztergom. Wojska Sobieskiego, podzielone były na kilka znacznie od siebie oddalonych grup. Niespodziewanie 7 października, według Wikipedii, dowodzona przez strażnika koronnego Stefana Bidzińskiego straż przednia licząca 1000 polskiej jazdy i dragonii wraz z idącą za nią grupą hetmana Stanisława Jabłonkowskiego, zostały zaatakowane i rozbite przez armię turecką paszy budzińskiego Kara Mehmeda, liczącą 15 000 żołnierzy, w tym 2000 piechoty. Sobieski, który miał przy sobie 4000 żołnierzy, ruszył natychmiast z pomocą, zamierzając zatrzymać Turków do chwili nadejścia pozostałych sił. Król uszykował swą jazdę w jedną linię ze słabą rezerwą. Zarówno lewe, jak i prawe skrzydło odparły tureckie natarcia, jednak prawe, dowodzone przez hetmana Jabłonowskiego zostało rozbite w pościgu. Przez powstałą lukę wdarło się wojsko tureckie. Ponieważ wojska polskie zostały otoczone, Sobieski wydał husarzom rozkaz szarży na siły tureckie, które znajdowały się na tyłach. Na widok uchodzącej do tyłu husarii, pozostałą polską jazdę ogarnęła panika, na skutek której, omal nie stratowano króla. Król, widząc panikę, nakazał swemu synowi Jakubowi ucieczkę, a sam bezskutecznie próbował jeszcze zawrócić uchodzące wojska.

Mało znany jest fakt, że król Jan Sobieski przez pół mili uciekał wraz tylko z siedmioma towarzyszami. Razem z królem uchodził koniuszy koronny Marek Matczyński. Gdy dwóch spahisów dogoniło króla, zasłonił go nieznany z imienia rajtar pochodzący prawdopodobnie z chłopów. Sobieski poczuł się bezpieczny dopiero wtedy, gdy dotarł do nadchodzącej polskiej piechoty i regimentów jazdy Karola Lotaryńskiego. Ścigający Polaków Turcy zadali im znaczne straty. Przed całkowitą zagładą jazdę polską uratowała nadciągająca polska piechota i austriacka jazda, na widok których, Turcy wstrzymali pościg. Przez pewien czas Turcy byli przekonani, że Król Sobieski poległ. Spowodowane było to tym, że znaleźli na pobojowisku ciało wojewody pomorskiego, Władysława Denhoffa, bardzo podobnego do króla. Głowę wojewody odcięto i triumfalnie odwieziono do Budy.

Następnego dnia odbyła się druga bitwa pod Parkanami. Król Polski w dniu 8 października skoncentrował wszystkie siły i następnego dnia postanowił ponownie stoczyć bitwę. Także Turcy zwiększyli liczebność swej armii do 36 000 żołnierzy (głównie jazda), rozwijając się na północny zachód od Parkan, przy czym same Parkany obsadzone przez janczarów stanowiły osłonę lewego skrzydła armii tureckiej. Za szykiem tureckim znajdowała się rzeka Garam - dopływ Dunaju. Turcy pragnęli swym prawym skrzydłem złamać lewe skrzydło armii Sobieskiego i zepchnąć je do Dunaju. Sobieski przewidział to, dlatego oparł liczące 7500 ustawionej w szachownicę jazdy i piechoty lewe skrzydło oparł o wzgórza. W środku szyku stanęły liczące 16 000 żołnierzy wojska cesarskie, dowodzącym był Dunewald, Starhemberg, Ludwik Badeński w szyku była piechota w centrum, a jazda na skrzydłach: na lewym Jabłonowski, na prawym Lubomirski. Zadaniem lewego skrzydła i centrum było związanie Turków walką. W tym czasie prawe skrzydło polskie miało odciąć nieprzyjaciela od Parkan, uniemożliwiając w ten sposób odwrót. Dodatkowo lewe skrzydło miał osłaniać przed nadejściem Tatarów lub Węgrów Tökölego, specjalny oddział Stefana Czarnieckiego, bliskiego kuzyna hetmana Czarnieckiego.

9 października pierwsze uderzenie Turcy przeprowadzili przeciwko wojskom cesarskim i zostali odparci. Następnie większość sił tureckich zaczęła koncentrować się naprzeciw lewego skrzydła armii Króla Sobieskiego. Ataki jazdy tureckiej powstrzymywała swym ogniem polska piechota i artyleria. Później następowały kontrataki jazdy Jabłonowskiego. Przedłużająca się walka na tym skrzydle coraz bardziej absorbowała uwagę Turków, co pozwoliło Sobieskiemu podsunąć jazdę prawego skrzydła pod Parkany i odciąć Turkom jedyną drogę odwrotu przez most. Fakt ten połączony z narastającym naciskiem sił polsko-cesarskich spowodował, że Turcy rzucili się do ucieczki przez rzekę Dunaj, którego przedmoście zdobyła polska i austriacka piechota, a sam most zawalił się na skutek celnego ognia artylerii Marcina Kątskiego. Jazda turecka próbowała przeprawy przez Dunaj na Esztergom, wyginęła jednak pod ogniem Polaków i żołnierzy cesarskich. Przed zniszczeniem mostu na drugi brzeg zdążył się przeprawić jedynie Mehmed na czele 800 żołnierzy.

Druga bitwa pod Parkanami Bitwa okazała się strategicznym zwycięstwem wojsk sprzymierzonych. Kara Mehmed Pasza uratował się z bitwy wraz około 800-900 żołnierzami, którzy przeszli na drugi brzeg przed zawaleniem się mostu oraz około 2000 żołnierzy przedostało się na drugi brzeg rzeki innymi sposobami. Do niewoli wzięto 1500 Turków, którzy poprosili o łaskę, a zginęło ich około 9000. Armia chrześcijańska ruszyła w kierunku Ostrzyhomia, zaś Kara Mustafa udał się z Budy do Belgradu aby wyjaśnić sułtanowi Mehmedowi IV okoliczności klęski. Sułtan opuścił Belgrad przed przybyciem Mustafy, co przypieczętowało los wielkiego wezyra. 19 października pod Ostrzyhom dotarł łodziami Maksymilian II Emanuel na czele 1200 brandenburczyków i 1200 jazdy bawarskiej. 22 października rozpoczęło się oblężenie i już wkrótce twierdza została poddana w wyniku niechęci Turków do walki. Turcy opuścili miasto ze wszelkimi honorami wojskowymi, choć później Kara Mustafa kazał zgładzić odpowiedzialnych za poddanie Ostrzyhomia. W grudniu do Belgradu przybył poseł sułtański z Adrianopola z listem o zmianie dowodzących. Aga janczarów i posłowie poprosili wielkiego wezyra o przekazania pieczęci, a 25 grudnia wezyra Karę Mustafę uduszono jedwabną cięciwą łuku. Tak skończyła się druga próba podboju Europy przez Muzułmanów.

Obecnej trzeciej próby podboju Europy przez Muzułmanów dokonuję ich liczne dzieci we Francji, Niemczech i innych krajach Europy włącznie z Rosją gdzie budują liczne meczety. Tak, więc trzecia fala podboju Europy przez Muzułmanów odbywa się na naszych oczach.

Iwo Cyprian Pogonowski
21:39, heterykon , Iwo
Link Dodaj komentarz »
poniedziałek, 27 maja 2013
DOP
Iwo Cyprian Pogonowski Death of Prussia

2013-05-27

Polska!!!
*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

Iwo Cyprian Pogonowski

http://WWW.pogonowski.com

Death of Prussia by the end of the Second World War ended 1000-year long German push into Slavic Europe, known as the Drang Nach Osten, which was pushing into Slavic Europe, starting with Schlezwig-Holstein in Polish Szlezwik-Holsztyn. A new book related to this struggle was written by Brendan Simms: “Europe: The Struggle for Supremacy.” The book is reviewed by Jeffrey Collins in The Wall Street Journal of May 25-26, 2013. The reviewer writes that Simms’es new book is an old-fashioned account of the ceaseless effort by European nations to dominate the Continent.

The review is illustrated with a reprint of the “Motley Crew 1870” of Frederick Rose, who drew the map of Europe filled with symbolic caricatures of grotesque humans and animals. Collins concludes that “the French viewed the European integration as a way of entangling Germany, while Margaret Thatcher feared a unified Europe dominated by Germany.” Collins states that a “united Germany in the heart of a united Europe tended to please Washington but alarm Moscow, Warsaw and other eastern capitals with long memories.” As usually, instead of stating that Warsaw is located in East Central Europe, Collins writes as if eastern borders of Europe were not located in the Ural Mountains but somewhere near Poland.

“In 1990 German Mark was to be sacrificed as the price of ending the partition of Germany.” Mr. Simms writes that in the current European debt crisis the inability of the “European Framework” to “constrain German power” becomes ever clearer as “a common currency nourished German manufacturing wealth and common interest rates enabled the stagnant economies of Southern Europe to assume catastrophic debt.” Germany is bailing them out with strictly dictated terms. The German dictate is resented and often causes street riots.

Money derivatives may be used against the euro in defense of US dollar as an international reserve currency. A derivative is a legal bet (contract) that derives its value from another asset, such as the future or current value of oil, government bonds or anything else. For example: a derivative buys you the option (but not obligation) to buy oil in 6 months for today's price or any agreed price, hoping that oil will cost more in future.

Derivative can also be used as insurance, betting that a loan will or won't default before a given date. So its a big betting system, like a Casino, but instead of betting on cards and roulette, you bet on future values and performance of practically anything that holds value. The system is not regulated what-so-ever, and one can buy a derivative on an existing derivative.

Most large banks try to prevent smaller investors from gaining access to the derivative market on the basis of there being too much risk. Derivative market has caused huge bubbles, just like the real estate bubble or stock market bubble which is going on right now. Since there is literally no economist in the world that knows exactly how the derivative money flows or how the system works, while derivatives are traded in microseconds by computers, we really don't know what will trigger the crash, or when it will happen, but considering the global financial crisis this system will be catastrophic for the world financial system since the 9 largest banks hold a total of $228.72 trillion in Derivatives - Approximately 3 times the entire world economy. No government in world has money for the bailout of these bancs.

Not long ago former secretary of US Treasury in president’s Regan administration said in a televised interview that if US dollar would loose its position as an international reserve currency the United States would be as bankrupt as Greece is now. Thus, despite the death of Prussia and the unification of Germany as a member of NATO the unlimited trade in derivatives I very dangerous for the economy of the entire world.

Iwo Cyprian Pogonowski
13:27, heterykon , Iwo
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 16 maja 2013
PDSwUSA
Iwo Cyprian Pogonowski Pożyczki Dla Studentów w USA

2013-05-16

Polska!!!
*

*

*

*

Iwo Cyprian Pogonowski

http://www.pogonowski.com

Ministerstwo Oświaty w USA w bieżącym roku będzie miało dochód w wysokości 51 bilionów dolarów z pożyczek udzielany studentom, zgodnie z komunikatem agencji Huffinton Post, z maja 2013, według której, ten stan rzeczy wywoła oburzenie wśród Amerykanów.

Dla porównania cytuje się fakt, że w 2012 roku największe korporacje w USA mniej zarabiały niż obecny dochód Ministerstwa Oświaty w Waszyngtonie z pożyczek udzielanych studentom na koszt studiów. Dla porównania największa korporacja w USA, firma Exxon-Mobile, miała dochód w 2012 roku w wysokości 44.9 bilionów dolarów, a następna co do wielkości firma Apple, miała w tym samym roku dochód 41.7 bilionów dolarów.

Wysokość oprocentowania pożyczek dla studentów wynosi blisko 6%, podczas gdy banki pożyczają od rządu USA po kursie poniżej jednego procentu. Naturalnie odzywają się głosy posłów Partii Demokratycznej nawołujące do udzielania studentom pożyczek po takim samym kursie, z jakiego korzystają banki.

Iwo Cyprian Pogonowski
18:44, heterykon , Iwo
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 09 maja 2013
RWPOWS
Iwo Cyprian Pogonowski Ryzyka Wstrzymujące Prezydenta Obamę w Syrii

2013-05-09

Polska!!!
*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

Iwo Cyprian Pogonowski

http://WWW.pogonowski.com

Profesor Zbigniew Brzeziński, architekt upadku Związku Sowieckiego za pomocą sprowokowania sowieckiej inwazji na Afganistan, uważa, że interwencja wojsk USA na terenie Syrii spowodowałaby katastrofę na dużą skalę dla Stanów Zjednoczonych w momencie, kiedy Stany stałyby się główną stroną walczącą nie tylko w Syrii, ale również na całym Bliskim Wschodzie. Ludność Syrii stanowi ponad 90% Arabów i niecałe 10 % Kurdów (którzy nota bene, są spokrewnieni z Sarmatami i chcą zjednoczyć się z Kurdami w Turcji, Iraku i Iranie).

Z opinią Profesora Brzezińskiego nie zgadzają się Stephen Halley jeden z architektów najazdu na Irak, który to najazd wielu obecnie nazywa katastrofalną dla USA "wojną z wyboru prowadzoną na kredyt." Natomiast ideolodzy neo-konsewartyzmu - jak też ideologii napadu na Irak twierdzą, że napad ten był częścią "permanentnej wojny o demokrację." Ironią losu jest fakt, że slogan ten w formie "permanentnej wojny o zwycięstwo komunizmu" był pierwotnie uformowany przez Leona Trackiego i był hasłem trockistów nowojorskich, którzy później nawrócili się na Syjonizm. Od ludzi tych pochodziło sformułowanie w Waszyngtonie podłoża ideologicznego neokonserwatystów potrzebnego jako uzasadnienie napadu na Irak, niby przykład 'islamo-faszyzmu.'

Były doradca prezydenta Bush'a, Sephen Halley, nie zgadza się z profesorem Brzezińskim oraz twierdzi, że USA powinno zbroić oponentów obecnego prezydenta Syrii, którzy to oponenci w żadnym wypadku nie powinni być zwolennikami Al Kaidy. Autor działu "Capital Journal" w wydaniu wtorkowym dziennika "The Wall Street Journal" z 7-V-2013., zestawia opinie na temat interwencji w Syrii. Interwencja ta może spowodować wojnę między sektami muzułmańskimi i destabilizować państwa sąsiednie takie jak Jordania, Irak, i Liban graniczące z Izraelem.

Poza otwartą dyskusją na temat zmiany reżimu w Syrii jest przemilczana sprawa bazy rosyjskich łodzi podwodnych na terenie tego państwa w Tartus gdzie jest jedyna baza floty rosyjskiej na Morzu Śródziemnym. Istnienie tej bazy jest zagrożone na wypadek upadku obecnego rząd, w Damaszku i właśnie z tego powodu rząd rosyjski nie chce zmiany rządu w Syrii. Natomiast premier Turcji, Erdogan, ostro potępia atak samolotów Izraela na Syrię w przeciwieństwie do Prezydenta Obamy, który wymijająco mówi, że Izrael ma prawo bronić się.

Trzeba pamiętać że USA i Rosja mają podobne nastawienie w sprawie ekstremistów muzułmańskich, zwłaszcza po wybuchu dwóch bomb w Bostonie w czasie biegu maratońskiego gdzie trzy osoby zostały zabite i 264 było poranione przez dwóch braci Czeczenów, z których jeden miał obywatelstwo USA a drugi - starszy- tego obywatelstwa nie posiadał.. Ciekawe, że Czeczeni i Kazacy zamieszani w tą sprawę mają nazwiska rosyjskie.

Jest to rzeczą znamienną, że Rosjanom udało się w Azji Środkowej doprowadzić do powszechnego używania nazwisk rosyjskich za czasów "Białego i Czerwonego Caratu" jak to opisywał profesor Jan Kucharzewski, były premier Rządu Regencyjnego w 1918 roku. Po tej myśli może ktoś pisać "Od Białego przez Czerwony do Białego Caratu Wladimira Putina."

W każdym razie prasa w USA donosi, że "Pentagon Przygotowuje Się Na Najgorsze W Syrii" cytując tytuł artykułu z ósmego maja 2013. Jednocześnie jest poruszana sprawa Wzgórz Golan, terenów syryjskich okupowanych i kolonizowanych przez państwo Izrael. Tereny te były znane jako Golan Syryjski albo po prostu Golan, które były okupowane przez wojska Izraela w czasie Wojny Sześciu-Dniowej Sześciodniowej w dniach 9-10 czerwca 1967 roku do tak zwanej Fioletowej Linii w której obrębie pozostało z 131,000 Arabów tylko 7,000 obecnie żyjących wśród dwunastu nowych osad żydowskich.

Obecnie amerykański Sekretarz Stanu John Kerry rozmawia z rosyjskim ministrem spraw zagranicznych Sergiejem Lawrowem, który zgadza się na współpracę służb specjalnych USA i Rosji w celu ustalenia czy faktycznie rząd Syrii używał ostatnio gazów trujących przeciwko własnej ludności cywilnej. Jak wiadomo obecnie panuje przekonanie, że jakakolwiek wojna między Rosją i USA stanowiłaby gwarantowane obopólne zniszczenie. O tym powinni również pamiętać Polacy, kiedy rozważają sprawę amerykańskich wyrzutni w ramach programu "Tarcza" w Polsce.

Iwo Cyprian Pogonowski
01:20, heterykon , Iwo
Link Dodaj komentarz »
 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 67